Küfür, rest, anlaşma

Dünya bunu da gördü. Alenen küfür eden başkan. Demek ki Tarzan çok zorlandı. Hesaplar tutmayınca, işler istediğinin tam zıddına gidince, elinden bir şey gelmeyince ağzını bozdu. Sinirleri çok yıprandı, zihnini ve dilini kontrol edemez duruma düştü. Sarı kafa, İran’ın Hürmüz Körfezini açması için tehditler savurdu, ağzına geleni söyledi. Beyaz Saray’da sokak ağzı… Açmazlarsa İran’ı çok fena vuracak, taş devrine döndürecekmiş. İran ise hiç umursamadan el yükseltti. “Saldırı olursa Babül Mendeb boğazını da kapatırız.”

*

Neticede varılan yer neresidir? Bir gecede İran medeniyetini bir gecede yok edeceğini söyleyen Tramp, anlaşma yapmaktan başka yol bulamadı. Üstelik savaş ortağından masadaki gelişmeleri gizlemek zorunda kaldı. Aksi hâlde tekrar sabote edilme riski vardı.

Tramp tabloyu şöyle özetlemişti: NATO kâğıttan kaplan. Denedim onları. Yardım etmediler. Aslında ihtiyacımız yoktu. Japonya bize yardım etmedi. Avustralya yardım etmedi. Güney Kore yardım etmedi. Bazı iyi ülkeler yardımcı oldu. Suudi Arabistan, Katar, BAE, Bahreyn, Kuveyt harikaydı. Gerçi Kuveyt uçağımızı düşürdü ama yanlışlıkla. Bizim verdiğimiz Patriyotlar ile vurdu. Patriyot füzelerimiz harikadır bilirsiniz, hiçbir uçağı kaçırmaz, mutlaka hedefi bulur. Hürmüz Boğazından para alınacaksa biz alırız. Biz kazandık, onlar yenildi. Ordularını yok ettik.

ABD ve İsrail, İran’a beraber saldırmıştı. Ateşkes anlaşmasının sadece ABD ile yapılması ne kadar mantıklıdır? Anlaşmaya rağmen İsrail Beyrut’u vurmaya devam ediyor. Bu nasıl ateşkes? Lübnan anlaşma dışındaymış!

*

Hem ABD’nin hem İran’ın, “Zafer bizim” demesi nasıl izah edilebilir? Bu çirkin savaşın sonundaki kârzarar tablosu nedir? İki taraf da kazandıysa, kim kaybetti, ne kaybetti? Yoksa “kazan kazan formülü” dediklerinin Amerikancası bu mudur? O hâlde kaynasın kazanlar.

Dünyanın en güçlü ülkesi, her gün biraz daha güç ve itibar kaybediyor. Tek kutuplu hâle gelmiş dünyanın gemini elinde tutamaz duruma ermek üzere. Sarı kafa yüzünden ülkenin itibarı sıfırın altında. Hissedilen ise daha da düşük derecede.

*

Artık sözüne güvenilmeyen, ne dediği ve ne yapacağı belli olmayan bir liderin elinde madara. Başkanla dalga geçiliyor bugünlerde. Söyledikleri alaya alınıyor. Getirip kaldırdığı, sonra tekrar uygulamak istediği gümrük vergilerinden, savaşa kadar her konuda üstelik. “Hürmüz Boğazını açın yoksa sizi taş devrine gönderirim” diye tehdit etmesi bile işe yaramadı. “Anahtarları kaybettik” deyiverdiler. İleride hangi aşamaya gelineceğini tahmin edemiyoruz.

*

“Bir sözü bir sözünü tutmuyor. Bir gün söylediğinin ertesi gün tam tersini söylüyor.” Epey zamandır bu şekilde eleştiriliyordu. Sarı kafa işi ilerletti, artık aynı gün içinde, hatta aynı konuşma içinde birbirine zıt ifadeler kullanıyor. Teknolojide, silah ve para gücünde, uzayda, bilimde ve araştırmalarda en önde gelen ABD, (en yüksek borç kapasitesini de unutmayalım) bu gidişle konumunu kaybedecek, ikinciliğe ve bir süre sonra da daha alt sıralara inecek. Ülkesini sevenlerin bu duruma müdahale etmesi beklenir. İtibarı korumak istiyorlarsa, Sarı kafanın durdurulması gerektiğini sadece içlerinden söylemesinler, bir an önce harekete geçsinler. Yoksa ABD hızla küme düşecek. Sözün kısası, Sarı kafanın yargıya hesap vermesi sağlanmalı. Suçları tek tek sayılıp yüzüne okunmalı. Ne cevap vereceği sorulmalı. Sonrası yargının kararına bağlı. Biz o tarafına karışmayız.

*

Savaş ortağının suçları ise ondan çok daha fazla. Suçlarının sadece yüzüne okunması yetmez, ensesine de okunmalı.