Yüksek siyaset sokağın nabzı ve muhalefet

Siyaset sahnesi o kadar karmaşık bir yapıdır ki iç içe geçmiş yüzlerce bileşenden oluşur. Bütün unsurların her biri ihmal edilmeden yönetildiğinde başarı elde ediliyor. Bunlardan birkaçı eksik kalınca bir yerlerde sorunlar olmaya başlar.

2010’lu yıllarda bir arkadaş grubuyla bir konuyu enine boyuna tartışmıştık. Aynı hafta AK Parti grup toplantısını kalabalık bir kahve ortamında takip ettim. Sn. Başbakan konuşurken kahvedekiler ilginç bir tepki verdi: “Galiba Tayyip Bey bizi dinliyor. Daha geçen gün bu masada bu konuyu konuşmuştuk, şimdi bize cevap veriyor, hem de konuştuğumuz konu çözülmüş.”

İşin ilginç yanı bizim aramızda konuştuğumuz konu da grup konuşmasında gündem oldu.

Ülke siyaseti tarihinde AK Parti kadar üst yönetimle en ücra köşedeki insanlar arasında 360 derece etkileşim oluşturan başka bir parti olmadı. Çünkü siyaseti sokağın ritmi ile yaşayan insanlar yapar. En küçük sorunu alır, siyaset yoluyla lidere ulaştırır, sorun çözülür, halka yansır ve bu devinim devam eder.

AK Parti iktidarlarını uzun ömrünü kılan en önemli sebep şudur:

Seçmenin önemli bir kısmında şöyle bir inanç vardır; vatandaşın bir sorunu Sn. Cumhurbaşkanına ulaşınca mutlaka çözüme kavuşur.

Genellikle hükümete gelen partiler iktidarın cazibesine kapılarak parti siyasetini unuturlar. Geriye döndüklerinde partiyi aynı güçte bulamazlar ve iktidarı kaybederler.

Bu bağlamda Cumhurbaşkanı, parti-hükümet dengesini her zaman %50 - %50 oranında eşit tutmuştur.

Yüksek siyaset: Türkiye’nin büyük meselelerde kat ettiği mesafe ortada. Hükümetin önünde devasa projeler ve yatırımlar var. AK Parti ilk günden bugüne yatırımcı ve kalkınmacı bir parti oldu ve bu yatırımların içeriği değişerek, artarak devam ediyor.

Sn. Cumhurbaşkanının dünya lideri unvanı kazanması; bölgemizdeki ve dünyadaki birçok savaş, çatışma ve müzakerelerde yüksek düzeyde etki oluşturması ile ilgilidir.

Bu bağlamda Sn. Cumhurbaşkanı, 70’li yılların BM genel sekreteri gibi çalışmaktadır. Türkiye güçlendikçe bu etki çeşitlenerek devam etmektedir.

Hükümetin temel görevi iş ve icraat yapmaktır. Bakanlıklardan yerel yönetimlere kadar AK Partili yöneticilerin bu konudaki motivasyonları ortaktır. Her bir yönetici yüksek düzeyde yatırım, hizmet ve kalkınma konusunda ek bir motivasyona ihtiyaç duymaz.

Yeni bir soru sormak lazım; siyaset ne zaman ortaya çıkar?

Sokak ve muhalefet: İktidarlar daha çok ortaya koymuş oldukları hedefleri gerçekleştirmek için çaba gösterir. Sokakta ihmal edilen konulara dikkati muhalefet çeker. Muhalefetin ele aldığı konuya iktidar tepki verir. Ya meseleyi çözüme kavuşturur ya da eleştirinin yersiz olduğunu dillendirir. Bunun adına karşılıklı siyaset diyoruz.

Geçmiş yıllarda muhalefetin vaat olarak ortaya attığı bazı konuları AK Parti hükümetleri vakit geçirmeden uygulamaya koymuştu.

Bugün ülke siyasetine ortak olacak bir muhalefet yok.

Bu durum AK Parti içinde bir sorundur. Her şey zıddı ile kaimdir. Ülkemizde iktidar-muhalefet daha çok Cumhur İttifakı ve CHP mücadelesi ile sembolleşmişti. Diğer partiler muhalefet etme sürecinin bir parçası olamadı.

Sokağın nabzını kim tutacak: Hükümet icraat yapar, parti siyaset yapar, Meclis kanun yapar. O halde muhalefetin eksik kaldığı dönemlerle muhalefet uyarılarını beklemeden, her zaman olduğu gibi yine sokağın nabzını tutacak olan AK Parti’dir.

CHP, her ne kadar daha çok sembolik konuları aşıp vatandaşın günlük meseleleri ile doğrudan alakadar olmasa da en azından polemik düzeyinde belli başlı konuları gündeme getiriyordu.

CHP’deki tartışmalar bittikten sonra ülke gerçekliğini kavramış rasyonel siyaset yapan grup hem iyi bir muhalefet partisi olur hem de siyaset üretimine katkıda bulunur. Tarihsel misyon üzerine cümle kuran genel merkez sanki bu gerçekliğe daha yatkın duruyor.