Milyonların takımı oldular…

Bir takımın kazandığı en büyük şey kupa değildir. İnsanların kalbine dokunabilmektir.

Bu Dünya Kupası’nda birçok ülkenin takımı turnuvaya veda etti. Ancak o ülkelerin milyonlarca taraftarı futboldan kopmadı. Kendilerine yeni bir hikâye buldular. O hikâyenin adı Fas oldu.

Çünkü Fas, sadece iyi futbol oynayan bir takım görüntüsü vermedi. Maçtan önce birbirine kenetlenen, penaltıdan önce birlikte dua eden, galibiyetin ardından secdeye kapanan futbolcularıyla insanların hafızasında farklı bir yer edindi. Sahadaki başarı kadar, o başarının nasıl yaşandığı da dikkat çekti.

Belki de bu yüzden destek sadece Kuzey Afrika’dan gelmedi. Türkiye’de, Balkanlar’da, Orta Doğu’da ve Avrupa’nın birçok şehrinde insanlar kendilerini bu takımın yolculuğuna yakın hissetti. Hollanda sokaklarında Türklerle Faslıların aynı sevinci paylaşması, futbolun bazen ortak bir dil oluşturabildiğini yeniden gösterdi. Türkiye elenmiş olabilir ama tribünlerde ve ekran başında milyonlarca Türk, Fas’ın maçlarını artık biraz daha farklı bir heyecanla izliyor.

Fas’ın bu sempatisinin temelinde yalnızca inançlarını görünür şekilde yaşamaları da yok. Bunu gösterişe dönüştürmeden, doğal bir şekilde yaşamaları var. Birbirlerine duydukları güven, aile gibi hareket etmeleri, kazandıklarında da kaybettiklerinde de aynı duruşu korumaları insanlara samimi geliyor.

Futbol tarihi kupaları kazananları yazar. Ama taraftarın hafızası bazen bambaşka hikâyeleri saklar. Yıllar sonra bu turnuva konuşulduğunda insanlar sadece skorları değil, Fas’ın bıraktığı duyguyu da hatırlayacak.

Şimdi önlerinde zorlu bir Fransa maçı var. Belki finale çıkacaklar, belki de yolculuk burada bitecek. Ama bunun artık çok da belirleyici olmadığını düşünüyorum. Çünkü onlar, turnuvanın ilerleyen günlerinde sadece kendi ülkelerinin değil, umudunu başka bir formaya emanet eden milyonların takımı hâline geldi.

Bir Dünya Kupası’nı herkes kazanamaz. Ama bütün dünyanın takdirini kazanmak da her takıma nasip olmaz. Fas, kupayı kaldırmasa bile bu turnuvanın en unutulmaz hikâyelerinden birini bir kez daha yazmayı başardı.