Prestij artık dijitalde inşa ediliyor

Esad Sivri’nin kaleme aldığı, Ketebe Yayınları etiketiyle okurlarıyla buluşan “Prestij 2.0”, iletişim psikolojisi ve sosyolojisinden pazarlama stratejilerine, marka yönetiminden kriz iletişimine uzanan kapsamlı bir yol haritası sunuyor. İletişim dünyasında yirmi yılı aşkın deneyimiyle Sivri, geleneksel medyadan dijitale geçişin oluşturduğu fırsat ve riskleri, gerçek örnekler ve analizlerle ortaya koyarken iletişimin mutfağını okura aralıyor. Markalar, kurumlar, girişimciler ve dijital çağın tüm aktörleri için, “Prestij 2.0” yalnızca nasıl görüneceğinizi değil, nasıl hatırlanacağınızı da sorgulatıyor. Yeni Şafak Pazar olarak; Esad Sivri ile “Prestij 2.0”ı konuştuk.

İnsanlar kendilerini dijital hiyerogliflerle ifade ediyor

İnsanlık, var olduğu günden bu yana anlatma ve anlaşılma çabası içinde olmuştur. Mağara duvarlarına çizilen hiyerogliflerden bugünün dijital ekranlarına uzanan bu yolculukta değişen sadece araçlar, aynı kalan ise anlatma isteğimizdir. Eskiden taşlara kazınan semboller, bugünün dünyasında sosyal medyada paylaşılan emojiler ya da “caption”lar şeklinde karşımıza çıkıyor. Hâliyle insanlar kendilerini dijital hiyerogliflerle ifade ediyorlar, diyebiliriz. İşte Prestij 2.0, bu kadim dürtüyü modern dünyanın diliyle yeniden okuyor. Çünkü her paylaşım, her ifade, her dijital iz artık bizim prestijimizin bir parçasına dönüşüyor. Konvansiyonel medyanın dönemsel geçiciliği, yerini dijital dünyanın kalıcılığına bıraktı. Attığımız bir tweet, paylaştığımız bir fotoğraf artık unutulmuyor. Kitabımızda vurguladığım temel fikir şu: İtibar artık dijitalde inşa ediliyor. Ve dijital prestijin kurulması, korunması, hatta yeniden tasarlanması hem bireyler hem markalar için neredeyse bir zorunluluk hâline geldi. Prestij 2.0, tam da bu yeni dünyanın kurallarını anlamak için kaleme alınmış bir yol haritası olarak yorumlanabilir.

İlk insanlar duygularını resimlerle ifade ediyordu; çünkü kelime dağarcıkları sınırlıydı. Bugün, bilgi bolluğu çağında, tuhaf biçimde yine aynı noktaya döndük. Yapay zekâ ve dijital hız çağında kelimelerin derinliği azalırken, duygularımızı şekillerle, giflerle, emojilerle anlatır olduk.

Ben bunu insanlığın ilkel dürtülerine geri dönüşü olarak görüyorum. Artık duygular, kelimelerden daha hızlı iletiliyor. Fakat bu hız, düşünmeyi, sorgulamayı, sabretmeyi de unutturuyor. Bir yandan bilgiye sınırsız erişiyoruz, öte yandan zihinsel tembelliğe sürükleniyoruz. Bu neredeyse beynimizi uyuşturma, muhakeme ve karar yetilerimize yapılan bir operasyon gibi.

Bugün bir otomobil, restoran ya da otel seçerken — hatta bir insan hakkında fikir sahibi olurken bile — ilk yaptığımız şey onu internette aramak. Web siteleri, yorumlar, sosyal medya profilleri bize o kişi ya da marka hakkında bir “ilk intiba” verir. Ve bu intiba, itibarın ta kendisidir.

Artık bilgiye ve habere erişim kaynağımız dijital platformlar. Dolayısıyla prestij de dijitalin alanında şekilleniyor. Kitabımızda hem bireylerin hem de kurumların bu farkındalığı kazanmasını, kendi online itibarlarını bilinçli biçimde inşa etmelerini istedim. Çünkü dijitalde var olmak artık bir tercih değil, bir kimlik meselesi. Kitabımızda şöyle bir ifade dile getiriyoruz: “Teknoloji bize bir okyanus sundu, bu okyanusta ancak cesur ve iyi yüzücüler açılabilecek ve derinlikleri de sadece onlar keşfedecek.”

İşte Prestij 2.0 ile tam da bu yolculukta onlara eşlik etmek istiyorum.

Dijitalleşme iletişimi çok sesli hâle getirdi

Konvansiyonel medya tek yönlüydü; saatini ekran belirler, izleyici uyardı. Dijitalle birlikte eşzamanlı ve çift yönlü bir akış doğdu: Yolda yarım bıraktığınız diziye evde devam edebiliyor, habere anında ve dilediğiniz cihazdan ulaşıyorsunuz. Dahası, herkes geri bildirim verebiliyor; bir yorum, saniyeler içinde markanın ajandasına girebiliyor.

Artık kullanıcı sadece izleyici değil, aynı zamanda yorumcu, üretici ve hatta dönüştürücü. Dolayısıyla dijitalleşme, iletişimi tek sesli olmaktan çıkarıp çok sesli hâle getirdi. Çünkü artık her mesaj, yankısını bulduğu yerde yeniden doğuyor.

Mış gibi görünmeyin

Mevlânâ’nın dediği gibi: “Ya olduğun gibi görün ya göründüğün gibi ol.” Bu ilke, dijital çağda her zamankinden daha geçerli. Çünkü “mış gibi görünmek”, dijitalde çok kısa sürede inşa edilen itibarı bir anda yerle bir edebilir. Sürdürülebilir bir dijital itibar için doğallık, tutarlılık ve anlamlı olmak önemli şartlardır. Paylaştığımız her içerik, yazdığımız her cümle, seçtiğimiz her görsel; içinde bulunduğumuz gündemin, trendlerin, hatta algoritmaların diline uygun olmalı. Ve unutulmamalıdır ki dijitalde hiçbir şey kaybolmaz. Bu nedenle paylaşmadan önce iki değil, on kere düşünmek gerekir. Çünkü dijitaldeki prestij, aslında insanın dijitaldeki kimliğidir.

Hayat

Ev yapımı turşularla probiyotik şölen

Hayat

Meğer ben doğuştan Müslümanmışım

Hayat

Toplumda kadınlara ayna tutan bir sergi